قوانین مربوط به آداب چای با کیومرث :
- قانون اول: چایِ سرد شده را باید دوباره ریخت!
- قانون دوم: کیومرث همیشه درست میگوید، مگر اینکه خلافش ثابت شود!
- قانون سوم: قندِ پهلو اختیاری است، اما «دلِ پهلو» اجباری؛ اینجا کسی تنها چای نمینوشد، حتی اگر تنها باشد.
- قانون چهارم: هم زدنِ چای نباید سکوتِ شب را زخمی کند؛ قاشقها اینجا با احتیاط به رقص درمیآیند.
- قانون پنجم: تلخیِ چای را نباید از بین برد، باید یاد گرفت چطور با آن کنار آمد.
- قانون ششم: تا زمانی که بخار از استکان بلند میشود، یعنی هنوز امیدی هست.
- قانون هفتم: اینجا ساعتها اعتبار ندارند. زمان با تعدادِ دفعاتی که قوری شارژ میشود اندازهگیری میشود.
- قانون هشتم: در تاریکی، گوشها تیزتر میشوند؛ پس اینجا بیشتر از آنکه بنویسیم، گوش میدهیم.
- قانون نهم: وقتی کیومرث سکوت میکند، یعنی حرفهای مهمتری در راه است؛ صبور باشید تا چای دم بکشد.
- قانون دهم: حرفهای کیومرث بعد از استکان سوم، سندِ رسمی محسوب میشوند و بازگشتی ندارند!
- قانون یازدهم: کیومرث معتقد است دنیا را باید از پشتِ شیشهی استکان دید؛ کمی لرزان، کمی داغ، اما شفاف.
- قانون دوازدهم: کامنتها اینجا مثل تفالههای چای هستند؛ نشانهی این که کسی اینجا بوده و فنجانی را سر کشیده است.
- قانون سیزدهم: اگر با خواندنِ مطلبی چایتان سرد شد، ما به هدفمان رسیدهایم (یعنی غرقِ داستان شدهاید).
- قانون چهاردهم: خروج از وبلاگ، فقط بعد از نوشیدنِ آخرین جرعهی خیال.